Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

rechtsgrond om hen in hun gewonen handel te belemmeren en te schaden. Hautefeuille veroordeelt haar op grond dat zij een oorlogsdaad is die slechts gedurende een oorlog kan bestaan, een daad van alvermogen, die machtige natiën zich veroorloven omdat zij niet aarzelen zich onrechtvaardig te toonen. De Amerikaan YVoolsey acht haar een onrechtmatige uitbreiding van het blokkaderecht in oorlogstijd. Westlake vindt haar een daad onwaardig voor een grooten Staat, die nieenende reden te hebben om zich over een kleinen btaat te beklagen, zich zoodoende toeeigent de gemakkelijke zijde van oen oorlog, zonder de risico er van te dragen. Ook hij zegt: waar geen oorlogvoerenden zijn, zijn geen onzijdigen en omdat de blokkade slechts de onzijdigen (?) treft, heeft niemand de

vredes-blokkade te eerbiedigen.

Vele andere schrijvers: Per els, Desjardins, Bluntschli, Calvo, Fiorp, Barclay gaan niet zoo ver; allen beschouwen haar echter als een uiterste dwangmiddel, soms slechts (Fiore; als een représaille-maatregel.

In vele gevallen, waar geen schade is aangedaan, of onrecht is geleden, kan echter van représaille geen sprake zijn.

Zooals gebleken is, gelooven wij dat de vredes-blokkade slechts recht van bestaan heeft, wanneer geen enkel ander middel meer overblijft om herstel van onrecht te verkrijgen of den vrede te bewaren. Het kan zijn dat. wanneer eenig woelwaterig volk deint om een oorlog te doen ontstaan, ten einde in troebel water te visschen en niet wil luisteren naar den raad en de vermaningen van anderen, die een oorlogstoestand vreezen, om de verwikkelingen waartoe zij wellicht kan leiden, dat dan zelfs scheidsrechterlijke uitspraak niet kan worden toegepast omdat die natuurlijk door den druktemaker niet bedoeld en gewild wordt. In zulk geval kan de vredes-blokkade kalmeerend werken en een oorlog voorkomen. Daarentegen, wanneer het slechts geldt schadevergoeding te vorderen, bijv. in de Pacifico-zaak. of andere reclames, dan bestaat er een ander middel: de arbitrage. Dan vervalt dus de rechtsgrond voor de vredes-blokkade: eenig overgebleven middel om oorlog te voorkomen.

Nu de Vredes-conferentie de scheidsrechterlijke uitspraak sterk op den voorgrond heeft geplaatst en die heeft geregeld, zal een vredes-blokkade voortaan, waar naar recht wordt gehandeld, minder behooren te worden toegepast. Die toepassing behoort bovendien zooveel mogelijk begrensd te worden, opdat willekeur en onrecht buitengesloten zijn. Het „Institut de droit international" heeft daarvoor in 1887 de volgende behartigenswaardige regelen aangewezen:

1°. De schepen onder vreemde vlag kunnen ongeacht de blokkade vrij binnenloopen;

'2°. De vredes-blokkade behoort officieel te worden verklaard

Sluiten