Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ongewapende ziekendragers niet zou worden geschoten, was de parlementair verdwenen en bemerkte de officier, die naar hem zocht, 's nachts om 1 uur eerst, dat de tegenoverliggende schansen verlaten waren ').

Wanneer in het hevigst van den strijd, de verliezende partij het recht zou hebben, door het uitzenden van een parlementair, het gevecht langs de geheele linie te doen staken, zou het doel van den strijd verloren kunnen gaan. In zoodanig geval behoeft het algemeen gevecht niet te worden gestaakt: ook dan moet men echter steeds het mogelijke doen om den parlementair niet te treilen.

I it den Duitsch-Franschen oorlog van 1870—71 blijkt dat den parlementair geen volstrekte onschendbaarheid te waarborgen, hoe billijk soms uit een krijgskundig oogpunt, tot misbruik kan leiden. Van Fransche zijde werd. volgens de Duitsche rapporten, herhaaldelijk op parlementairs gevuurd, o.a. vóór Metz. den 19'ien Augustus 1870, op den luitenant-kolonel von Verdy en den kapitein von Winterfeld, beiden van den Generalen Staf. De trompetter werd gewond en de parlementairs moesten aftrekken, zonder hunne zending te kunnen volbrengen. Vóór Toul werd een trompetter doodgeschoten ; vóór Verdun werd op den ritmeester von Stechow; vóór Straatsburg op den overste von Lescinsky, allen in parlementaire zending, gevuurd. In zijne depêche van den '28 sten Januari 1871 worden door Graaf von Bi s ma rek niet minder dan 21 gevallen genoemd, waarbij op de Duitsche parlementairs zou zijn gevuurd. Van de andere zijde beklagen zich deFranschen evenzeer, o. a. dat den 2c'en December 1870, voorwaarts van Champignv, een geestelijke, de heer Hauw er. aalmoezenier van de ambulance van de Pers, die zich. op machtiging van Generaal Ducrot, met twee trompetters te paard, voorzien van onzijdige vlaggen, gevolgd door een gedeelte van het personeel der ambulance, als parlementair voor de Pruisische voorposten vertoonde, met het doel om dooden te begraven en gewonden op te nemen, door de Pruisen met eene levendige fusillade werd ontvangen, ongeacht de trompetters viermaal kort achtereen appèl bliezen. Evenzoo werd op den parlementair. die den Amerikaanschen Generaal Burnside uit Parijs naar het Duitsche leger teruggeleidde, gevuurd 2).

Dit is te laken. Het is een volkenrechtelijke plicht den onschendbaren persoon van den parlementair te eerbiedigen. Deze is het éênig erkend middel van gemeenschap tusschen de vijandelijke legers, en dat éénige middel mag niet op eene lichtzinnige wijze ontnomen worden.

1) Streffleur, Oesterr. milit. Zeitschrift. Sept. 1870.

2) d'He risson, Journal d'un officier d'ordonnance, p. 177.

10

Sluiten