Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hoofdstuk VI. Van het Onderscheidingstekken.

Art. 18.

Als hulde aan Zwitserland, wordt het heraldisch teeken van het roode Kruis op witten grond, bij tegenstelling gevormd uit de kleuren van het Zwitsersche wapen, gehandhaafd als zinnebeeld en onderscheidingsteeken voor den geneeskundigen dienst der legers.

Het artikel beoogt om den historischen oorsprong van liet Roode Kruis en diens karakter in het licht te stellen en te doen uitkomen dat aan dit kruis geenerlei godsdienstige beteekenis is gegeven, hetgeen de niet-Christelijke volkeren zou beletten om het aan te nemen. Verscheidene dezer (China, Japan, Siam) verklaarden door deze uitlegging geen bezwaar te hebben tegen het aangenomen teeken.

Art. 19.

Dit teeken zal, met vergunning van de bevoegde militaire autoriteit, voorkomen op de vlaggen, de armbanden en op al het materieel, dat behoort tot den geneeskundigen dienst.

Men is hier in algemeene termen willen blijven en niet in bijzonderheden getreden. Zoo heeft men het niet noodig gevonden te vermelden dat 's nachts lantaarns met een verlicht rood kruis kunnen worden gebezigd, zooals Japan in den oorlog tegen Rusland met gunstigen uitslag heeft gedaan, en in Nederland en Duitschland is aangenomen. „Het komt er „voornamelijk op aan dat liet teeken zichtbaar zij, en dat het „alleen met toestemming van de militaire autoriteiten kunne worden gebruikt." (Rapport blz. 30).

Hoe zulks het best bereikt wordt is vrijgelaten. In de zitting van 15 Juni heeft Schrijver dezes er op gewezen dat het beter is het woord emblême (zinnebeeld of teeken) te bezigen dan, zooals de Conventie van 1864, in art. 7 heeft gedaan, bepaaldelijk een vlag te eischen, waaraan meest de enge beteekenis van een dundoek wordt gegeven.

Op zoo'n dundoek is het Roode Kruis bij windstilte of regens, daar dit dan slap neerhangt, niet zichtbaar. Veel practischer zijn de teekens op blik, of op doek gespannen binnen

Sluiten