Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ja en neen, kindje, m\jn hart was daareven weer niet in orde, maar nu voel ik m\j al beter, antwoordde liy opgeruimd.

„U heeft toch niet te veel gerookt?" vroeg zij bezorgd. „De dokter hoeft het u verboden."

„Misschien wel een paar sigaretten meer dan gewoonlijk, maar je behoeft je niet ongerust over mij te maken, ik ben volkomen wél, lief, trouw, zorgzaam moedertje, bederf je ouden vader maar niet te veel!"

„Alsof dit ooit mogelijk zou zijn! Ik kan u niet genoeg toonen hoeveel ik van u houd! U moet nog lang bij mij blijven, zult u het probeeren? Ik kan u niet missen, vader!" zeide zij zacht.

Daar zij nu de eetzaal genaderd waren, bleef een antwoord hem bespaard. Een zee van licht, zilver en kristal-geflonker, glansde den binnentredenden tegemoet. Mademoiselle, die na den dood van Gravin Rostowzeff, het huishouden bestuurde, wachtte staande op de komst van den heer des huizes. Bons schoof zijn leuningstoel aan, een jongere bediende deed hetzelfde voor Olga Wadima, daarop nam ook Mademoiselle plaats. Zij wierp een belangstellenden droevigen blik op Wadiem Alexandrowitsj, deed geen enkele vraag, doch trachtte, door het spreken over een boek, een gesprek in te leiden.

Het was Loti's 'Aziadé', dat zij Olga voorlas.

„U kent het natuurlijk Papa", viel deze opgetogen in, „vindt u het niet een bijzonder mooi boek?"

„Zeker kindje, maar het is al tamelijk oud, hoe komen jullie er aan het nu pas te lezen?"

„Wij kregen liet eerst onlangs uit de bibliotheek; het spijt mij ook niet dat ik het nu pas lees, vroeger zou ik er misschien niet de volle waarde en de schoonheid van begrepen hebben. Trouwens, wat komt het er op aan of een boek oud of nieuw is, wat mooi is, blijft mooi," verklaarde zij beslist.

„Zeker, maar je moet niet uit het oog verliezen, dat zich bij onze beoordeeling van het een of ander de invloed van den tijd en de omstandigheden duen gelden. Wat wij in onze jeugd mooi vonden, lijkt ons later menigmaal een sentimenteelen onzin, en wij worden door onzen tijd en de ondervinding opgevoed! Handelingen, die wij als jongeling natuurlijk vonden, zien wij als grijsaard met andere oogen

Sluiten