Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

om het leven, op denzelfden dag, dat Fenietsjka's kind geboren werd. Toen was .Grootmoedertje' gegaan tot haar schoondochter, om met haar over het kleinkind te waken.

Kort daarna was ook Wadiem Alexandrowitsj te Nicolskoé gehuwd, en was Olga geboren, en Grootmoedertje, die het te ,Popasnaja' té eenzaam vond, kwam weder in het huis, waarvan zij jaren lang meesteres was geweest, en waaruit zoovele dooden waren uitgedragen, als laatste offer, de jonge echtgenoote van haar nu eenig over gebleven zoon.

En telkenmale, wanneer de donkere wagen, waarop een kist, met zwart laken en bloemen overdekt, de groote steenen trap voorbij reed, was Grootmoedertje naar voren getreden, en had zij met haar zakdoek het lijk ten afscheid toegewuifd.

En de aether had even getrild om haar henen, als onder den druk van een snikkenden zucht...

Telkenmale had Grootmoedertje gestaan op het zelfde plekje boven aan de groote trap ...

En zij had zoo lang en vaak den dood toegewuifd, tot hij zich ten slotte ook over haar ontfermde; en haar zielloos hulsel werd, als dat van Olga's moeder, neergelegd onder het marmerkruis op den heuvel bij de murmelende rivier.

Sluiten