Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Waarom volg je die oude gewoonte, ik, voor mij, vind er iets ziekelijks in."

„Ik hield het", antwoordde zij zacht, „voor natuurlijk, Mama en Grootmoedertje eenige bloemen te gaan brengen, nu ik weer thuis ben. Dikwijls heb ik u al gezegd, dat ik mij daartoe aangetrokken voel, en zoudt u er niet anders over denken, indien u er even vaak als ik heengingt? Zij liggen daar zoo eenzaam onze dooden, die wij toen zij leefden, toch hebben liefgehad; waarom dan zouden wij ons van hen nu afkeeren, hen vergeten? „En, vader, zulk een rust en vi ede gaat er uit van al die graven!" vervolgde zij nog ernstiger. „Ook, wanneer ik bloemen pluk en ze bijzonder mooi of liefelijk vind, dan gevoel ik dadelijk, er hun, die daar slapen, op den stillen heuvel, van mee te moeten geven. Vroeger, vóór den dood van Oom Alexis, gingen wij wel eens samen naar het kerkhof, weet u het nog? Nu, sinds lang al, komt u er niet meer. Ik begrijp niet wat u van dien — plicht terug houdt, en waarom u ziekelyk vindt, dat ik bloemen leg op Moeder's graf."

Met een diepen zucht antwoordde Graaf Rostowzeff:

„Ik heb geleerd, niet van graven te houden, niet van kerkhoven, van niets, dat ons herinnert aan het verschijnen eenmaal voor God's Rechterstoel...

Zij zag hem verwonderd, zwijgende aan.

„Ik zou wenschen", vervolgde hij, ais in zich zelf sprekend, „dat het tusschenspel tusschen leven en opstanding anders ware, dan het is! Grootsch, als schepping, is het Leven van mensch, dier en plant, tot het eindigt in het mysterie dat wij Dood noemen. Wat met de stof daarna gebeurt, weten wij door zien; maar ondoorgrondelijk voor ons verstand is hoe geschiedt het zielontwaken.

„De geloovigen nemen dit voor wonder aan. Toch is misschien dit alles op een wet der natuur gebouwd. Wie zal het zeggen? Zij, die henengingen en ons konden beleeren, komen niet terug. Doch kindje, volg de ingevingen van je eigen hart, handel, zooals je denkt dat goed is, en ga naar het graf van je moeder, die hierover dacht als jij. Ik zou misschien meer rust en vrede hebben, indien het er anders hier binnen uitzag. Ik begreep je moeder niet, volgde haar met in haar levensopvattingen, handelen, verlangen. Ik trachtte er

Sluiten