Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar binnentredend na herhaald geklop, bleef hij verschrikt staan voor zyn meester, die niet in staat scheen eenige woorden uit te brengen.

En de oude dienaar vroeg hem, diep bewogen, wat hem deerde doch kreeg slechts ten antwoord:

„Lucht, lucht!"

Oogenbhkkelijk werden de hooge vensters geopend; de avondkoelte moest den lijder wel eenige verkwikking schenken.

ons, die zijn oogen onderzoekend op de schrijftafel hield gericht hoorde nu weer, in een vreemden klank, de stem van zijn meester

„Sluit de blinden, maar laat de ramen open. Is Mitrofan Saweljewitsj vertrokken ?"

„Ik heb een rijtuig hooren wegrijden; ik wachtte tot de Barien mij zou ontbieden."

De graaf streek zich herhaalde malen met de hand over het voor-

ïoofd, toen kwam heel langzaam de flauwe herinnering aan het voorgevallene terug.

„Ik wil niemand zien, Boris, - noch Mademoiselle, noch iemand

anders; doch zoodra Olga Wadima thuis is, verzoek haar dan hierheen te komen."

«ft»?" de ou,le 2acht' •"bent **•'»«' ■»«<"»■

„Ook dien met. Ik wil alleen zijn, - heb je me gehoord?" H "J* ®anen- en toch... mijn oude oogen zien meer, dan men

wiïsi Ka'h my U Wreken h66r! Laat mij begaan- Mitrofan Saweljewitsj is hier geweest, dat zegt veel, nu is alles zoo vreemd hier

f'7" Z —• « ** « "iet de hand ,n te hebben!

zaU- L k SaWadSky Iaten a:ink'agen voor een leelijke

zaak, onlangs gebeurd. Ik zal de getuigen vinden en tijd noch kosten sparen, maar dit kan ik niet aanzien."

.Goede, oude Boris!" sprak Wadiem Alexandrowitsj aangedaan ei ij tiachtte zijn zelfbeheersching meer en meer te herwinnen' , neen geen aanklacht tegen den heer op .Sergejewka'. God zou misschien niet vergeven, wanneer wij hard en meedoogenloos zijn zelfs al is het jegens iemand, van wien wij niet houden. En ook g n doktei, voor de hartkloppingen heb ik altijd dezelfde druppels

Sluiten