Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOOFDSTUK XXII.

Welke afgrond gaapt dan in liet binnenste van den menseli, dat liij zoo onbegrijpelijk, zoo ongrijpbaar kan zijn? Voor hoeveel hartverscheurende geheimen staat men niet onbewust? Misschien heelt iedereen iets te verzwijgen of te verbergen, eu schiet daarom menigmaal een raadselachtige blik uit heldere oogen. een blik, alsof men in de hel had gezien, en men de ontzetting niet meer kan vergeten!

Op den morgen na dien droeven nacht zit Olga Wadima aan het venster van haar vader's slaapvertrek, en denkt na over hetgeen de geneesheer, die zooeven is vertrokken, haar gezegd heeft. Zij wacht een zijner assistenten, die op Nicolskoé zal verblijf houden, om al zijn zorgen aan Graaf Rostowzeff te wijden. Men heeft haar gezegd, dat hij even vóór haar thuiskomst naar haar gevraagd had, doch daarop in denzelfden toestand is vervallen, als waarin hij zich op dit oogenblik bevindt.

Zij heeft den dokter half bevelend ondervraagd, toen heeft hij haar de waarheid moeten zeggen.

Haar vader, de knappe oude man, met het fiere, goedhartige

Sluiten