Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Bleek was haar vriendelijk gezicht en hulpeloos staarden de goede tiouwe oogen de binnenkomende aan.

Zij sprak geen woord, doch gaf haar slechts een boek in handen:

boek van liaar leven, sedert zy was te ,Nicolskoé'

Op het eerste blad las Olga Wadima de volgende woorden, met nog niet verbleekten inkt neergeschreven, zooals vele der andere

Mon 3me a son secret, ma vie a son mystère,

Un amour éternel en un moment con^'u.

Le mal est sans espoir; aussi j'ai du me taire,

Et celle qui 1'a fait, n'en a jamais rien su.

Ainsi j aurai passé prés d'elle inaper^u,

Sans cesse a ses cötés, et pourtant solitaire,

Et j aurai jusqu'au bout fait mon temps sur la terre, N ayant rien demandé, et n'ayant rien regu.

Pour elle, quoique Dieu 1'alt fait, douce et tendre,

Elle ira son chemin distraite, sans entendre Le murmure d'amour élevé sous ses pas,

A Faustère devoir pieusement fidéle Elle dira, lisant ces vers, tous remplis d'elle:

„Quelle est donc cette femme?" et necomprendrapas').

En Olga Wadima las en begreep.

Nu wist zij waarom Mademoiselle dien hartverscheurenden kreet had uitgestooten, toen de doodstrijd haars vaders was begonnenu gevoelde zij, dat deze vrouw gebroken moest zijn, na een smart gedlagen lange jaren, geheel in zich zelve gekeerd, niemand bezitend, aan wie zy er over had kunnen spreken!

„Mijn God! ' vioeg zij, „is er niets dan leed'in en rondom ons?" ieedei legde zij haar hoofd tegen de borst der andere en beide viouwen weenden, om den man, die op eenigen afstand van hen

'j Felix Arv

Sluiten