Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hij Wadiem s hand, die dit tracht te beletten, ruw van zich afstoot.

Weder wordt hij tot kalmte vermaand, en scharen eenigen zich, ter bescherming om het gevallen dier. Doch dit prikkelt den woestaard des te meer. Zij zullen zien, dat hij henallen aandurft, niemand vreest!

De rijzweep flitst, en op de bloedige sporen regent het slag op slag. "Ik verbied je te slaan!" klinkt een heldere bevelende stem van boven. Het is Olga Wadima, die het weerzinwekkend tooneel aanschouwt en vergeet, dat zij Michaël, door het toeroepen dezer

woorden, als tot haar nader in betrekking, heeft bekend gemaakt

Den omstanders gelukt het de rijzweep te bemachtigen, en zij pogen eveneens de woest om zich werkende handen te grijpen.

Maar Michaël heft den voet op, en schopt herhaalde malen tegen den buik van het schuldelooze dier.

„Houd op, houd toch op!" klinkt het van alle kanten. Het paard tracht zicli heel even op te heffen, om daarna weder terug te vallen.

Wadiem's geduld raakt uitgeput; het is met de grootste zelf-

beheersching, dat hij tracht zich tot kalmte te dwingen, ter wille

van het meisje dat met verontwaardigd en verachtend gelaat moet toezien.

Maar hij mag den wreedaard niet aanraken, hij weet het, hij mag het niet doen ....

Een der grootste en sterkste jagers treedt vlak voor Michaël, niettegenstaande dat de vuistslagen van laatstgenoemden ook hem in het voorbijgaan treffen.

„Indien ge u niet terstond rustig houdt," zegt zijn bevelende stem, „zult gij, op uwe beurt met mijn rijzweep kennis maken !" „Uwe handelwijze maakt zelfs een tweegevecht onmogelijk!"

Nu eerst schijnt Sawadsky te begrijpen, dat hij te ver is gegaan. Het bewustzijn keert langzamerhand terug, de begrippen dringen zich door de hersenen, evenals het moerassig vocht, ten slotte ook in zijn kleederen trekt!

„Wat kan het mij ook eigenlijk schelen ?" zegt hij schouderophalend, en slaat een onverschilligen blik op het paard, waaraan vele handen hun zorgen wijden.

Sluiten