Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Daar is vooreerst de arbeidzoekende, die in de advertentiekolommen naar arbeidsvraag komt zien. Een interessante mededeeling doet hieraangaande ïews '): »Für Stellensuchende und andere Interessenten sind in den letzten Jahren von Privaten sogenannte Lesehallen eingerichtet worden, die gegen Erlegung von 5 Pf. zuganglich sind, aber natürlich darauf rechnen, dass der »Leser« nicht »liest«, sondern sich nur das heraussucht, was er braucht, und dann die Halle verlasst*. Dat er dus werkelijk aldus van kranten gebruik gemaakt wordt, is ook elders geconstateerd. 2)

31. Er is echter op te wijzen, dat, zoo men politieke dagbladen ter lezing wil neerleggen, ook de vertegenwoordigers van alle richtingen aanwezig moeten zijn. Niet alleen op utiliteits- en neutraliteitsgronden, maar ook, omdat de kans dan groot is, dat de lezer zich niet tot één, dikwijls zijn eigen partijblad bepaalt, maar ook kennis neemt van de meeningen van andere richtingen. Er wordt dan ook aanbevolen, maar door anderen b.v. door Huppert !) bestreden, zich op geen enkele krant te abonneereu, maar mede te deelen, dat gratis-exemplaren ter lezing zullen worden neergelegd. Ik geloof inderdaad, dat Huppert terecht deze methode bestrijdt, daar de kans groot is, dat alléén de partijpers om propagandistische redenen tot het zenden van gratis exemplaren zal overgaan.

Over het aanschaffen van Kerkelijke bladen wordt door Mullins het volgende gezegd. Tenzij over ruime middelen beschikt wordt, beginne men niet met de kleine religieuse pers aan te schaffen. «You may innocently commence with the Guardian, and find, as the result, that the Record, the Church and State Review, the Watchman, the Wesleyan Times, and other representative papers will be required, even to the Millcnnial Star and the Pot of Manna ». *) Hetzelfde geldt trouwens voor de kleine politieke pers.

Ten slotte wordt nog een plaats gevraagd voor de satirieke pers

') J. Tews. Die erste Oeffentliche Lesehalle in Berlin. In: SP. 1895, S. 77H. ») Zie b.v. nog: J. D. Mullins. Our newsrooms. In: LC. 1884, p. 38.

3) P. Huppert, Oeffentliche Lesehallen. Ihre Aufgabe, Geschichte und Ein-

richtung. Küln, 1899.

4) J. D. Mullins, Free libraries and newsrooms: their formation and management. London, 1869, p. 7. — Over het aanschaffen van deze soort lektuurnog: G. F. Bowerman, Principles governing the choice of religions and theological books for public libraries. !n: LJ. 1905, p. 137.

Sluiten