Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van al deze zegeningen gelaten. Nog zitten wij neder, een iegelijk onder zijnen wijnstok en in de schaduw van zijnen vijgeboom, van de bronnen des geluks niet verre verwijderd. Alleenlijk beveelt Hij ons om afscheid te geven aan onze zonden, dat is, aan gevaarlijke en schadelijke vijanden, die niet alleen onze zielen verderven, maar onze huisgezinnen met armoede, onze genegenheden met verkoeling, onze lichamen met den dood, en onzen naam met schande bedreigen. Kunnen wij dan, in het gezicht van den berg, waar Hij, uit liefde tot ons, den hemel weigert in te gaan, in de hel onzer ongerechtigheden blijven rusten? Verlaat, o mensch, om Christus' wil, de lusten uws vleesches, tegelijk met den hoogmoed uws geestes, en zoek Hem, die u zoekt, tot gij Hem vindt, en van Hem gevonden wordt. In zijne tegenwoordigheid vergeet men wat men verliet, zelfs wat men verloor; en het berouwt niemand iets verloren te hebben om zijnentwil.

Ook Hem berouwt het besluit niet, dat Hij op den berg der verheerlijking nam. Thans zit Hij niet als een eenling uit het geslacht der menschen op den hemelschen troon, maar als Hoofd eener Gemeente, wier leden minder te tellen zijn dan de sterren aan het uitspansel. W are zijne keuze anders geweest . . . maar neen, wij huiveren 0111 ons in dezen nacht van onmogelijke mogelijkheden te begeven. Nu heeft Hij zijne bruid bij zich. Hij bemint haar ; hoe zou Hij haar niet beminnen, sinds zij Hem zooveel heeft gekost ? Zij bemint Hem ; hoe zou zij Hem niet beminnen, sinds Hij zonder haar niet verheerlijkt wilde worden ? Door zijn lijden heeft Hij, beide voor haar en voor zich, eene bron van genot geopend, die nimmer ophoudt te vloeien, en wie weet dat haar naam liefde is, verwondert zich daarover niet. Van dat alles was niets gebeurd, ware Hij voor zich zelf bezorgd geweest, of had Hij zijn welzijn allereerst gezocht. Maar omdat Hij handelde, alsof Hij, wel bij God en bij ons, maar niet bij zichzelven belang had, ja, alsof Hij er

Sluiten