Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die niet uit liefde huwt, maar zich door de titels en rijk. domuien van haren toekomstigen echtgenoot, of anders door raad van anderen of vrees voor eigene toekomst, bewegen laat om hem hare hand zonder haar hart te geven. Nooit beheerschte hun het geloof, dat de menscli tot Christus henen geschapen is. Zij wilden wel van Hem genieten, maar geenszins aan zijn kruis met Hem sterven aan hun vleesch, 0111 uit zijn graf, met Hem op te staan tot een geestelijk leven. Zoo bleven zij liefhebbers van zich zeiven; in hun hart waren zij vijanden van alles wat naar zelfverloochening en zelfopoffering zweemde. Nooit hadden zij hun persoon aan Christus gegeven ; zij wilden op zijne kosten hier en daar en namaals leven, maar hadden niets voor Hem over dan wat hun niets kostte. Dat de zaligheid in het bezit van zijn persoon gelegen was, begrepen zij niet. Somwijlen mochten zij door Gods Geest onder de macht van dit geloof worden gebracht, weldra waren zij weer onder die van het vleesch. Den cirkel der zelfzucht hebben zij nooit doorbroken ; slechts zagen hunne oogen nu en dan wat buiten dezen lag. Hun ontbrak het geloof dat zij midden in den dood lagen; zij rekenden het geen wonder, dat Christus iemand liefheeft, en geen zaligheid, als Christus iemand aan zich zelf ontneemt; hun ontbrak de honger en de dorst der liefde, die voor de kracht zijns levengevenden en bevruchtenden Geestes ontvankelijk maakt, en den menscli vruchten Gods

voortbrengen doet.

In de moeite, die zich de hemelsche landman omtrent de ranken getroost, die geene vruchten dragen, is ons een maatstaf gegeven voor zijne zorg omtrent de ranken, waaraan de jonge druifjes beginnen te verschijnen. Onophoudelijk is Hij aan het werk; men ziet Hem dag en nacht bij zijnen wijnstok, 't Is ook uit liefde tot de goede ranken, dat Hij de onvruchtbare wegsnoeit; immers zouden deze hun groei belemmeren, en tot hunne schade tieren. Maar daarmede vergenoegt Hij zich niet. Alles wat Hij aan den

Sluiten