Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

onderscheiding tusschen demonstratie en dwang. Hoogstens was hier demonstratie en dwang vereenigd bedoeld, maar geenszins demonstratie van dwang onderscheiden.

Een zwakheid van Troelstra zeiden we, en zeker is het prestige van onze kourant niet verhoogd geworden door zijn houding. Het spoorwegpersoneel wil Den Haag afsnijden van het spoorwegnet, den zetel der wetgevende macht van het overige land, plan gemaakt en gepubliceerd juist ééne week nadat de hoofdstad gedurende enkele uren precies zóó afgesneden was geweest. Wat hier gelukt was zou daar nogmaals moeten slagen, hetzelfde spel om een grooteren inzet; zoo geen gevolg dan toch een opvolging van den niet dubbelzinnigen wenk door den hoofdredakteur van Het Volk gegeven — de politieke dwangstaking in haar meest politieke en tevens meest dwingende gedaante. fr i

Zoo was het plan op 5 Januari in het spoorwegorgaan aangekondigd, maar dat Troelstra, wat redelijk een uitvloeisel was van zijn betoog, wat feitelijk de toepassing was van zijn denkbeeld, onmiddelijk daarna voorstelde als een manier „om de Kamer te overtuigen van den ernst van den toestand", is slecht het noodlottig teeken dat hij tegen een zoodanigen toestand niet altoos opgewassen was, dat zijn leiding (zoover hem leiding gevraagd werd), om met het Partijbestuur te spreken, „onvast" is geweest.

De wetsontwerpen werden 25 Februari door het ministerie ingediend — „en 26 Februari door mij in een „Uitkijkje" behandeld", zeg Troelstra (bl. 39). Dit „uitkijkje" is zelfs nog 'lang bij velen in 't geheugen gebleven. De redakteur sluit met de woorden:

„Arbeiders, kameraden, vrienden — dit wordt onze vuurdoop!!"

Den volgenden dag verscheen het Volk weer met een uiterst strijdlustig gesteld artikel: (No. v. 28 Febr.)

„Alles gereedhouden, opdat op het eerste woord van het Komitee van Verweer een reuzenstaking toone, dat de Nederlandsche Arbeider liever ten onder gaat, dan zich te laten vertrappen.

.... Thans is het niet anders mogelijk dan hard om hard — deze schurkenstreek dwingt tot alle wettige middelen van verzet en verweer."

I )at men zijn oogen niet gelooft wanneer men in de brochure nu leest:

„Over de icerkstaking als middel van verweer, sprak ik eerst in mijn „uitkijkje" van 28 Febr." (no. van 1 Maart), zal na het bovenstaande wel niemand verwonderen. En dan de oproeping onmiddelijk na de vergadering van 20 Februari, en het stellen in de vergadering van de motie die al vijf wAen lang de beweging bestuurde? Wij merken nog op dat ook deze artikelen aan niets zoo weinig doen denken dan aan het voornemen een eventueele staking het betrekkelijk vredelievende en gematigde karakter van een „protest" te geven. Het ging werkelijk „hard tegen hard" en niet wie de indrukwekkendste protesten hield, maar wie de grootste macht ontwikkelde zou overwinnaar zijn.

Sluiten