Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

blauw van het gewaad der heilige Maagd. De bezieling van den middag drong hun hart binnen met de zonnestralen en trad naar voren als Apollo.

Allerlei half-vergeten indrukken van weleer kwamen dus bjj mij op. Italië had mij weer in haar macht. En de bekoorlijke dwingt hen die haar lief hebben, aan de kunst beelden te vragen om te uiten wat het hart gevoelt.

Aan oude tijden, aan een ver verleden deed alles ons denken. Die palazzi zyn tooververhalen, »Marchen von alten Zeiten*.

O handelskoningen van Genua, groot was uw macht op zee en land!

Toen kwam ik op de kaai van het moderne Genua.

Daar lag de Grotius daar flonkerde de vlag van 'toude

handeldrijvende gemeenebest, ons dierbaar vaderland. Hoe bevallig zyn de lijnen van het groote schip, dat niet groot schijnt, dank zij der harmonie van zijn proporties. Ik ging aan boord. Daar was kapitein Ouwehand, flink type van den Hollandschen zeeman, de commandant van het edele schip.

En nu stond ik op dek te midden van het gewirrewar en rumoer van de drukke haven. Vertrekkende booten, Duitsche, Italiaansche, Amerikaansche...

De blauwe zee flikkerde en flonkerde van wit vuur en ik hoor zacht zeegeruisch daar rechts van mij.

De sloep gaat naar wal en neemt mijn brief mede. Ik ben op weg naar onze Oost!

OP DE MIDDELLANDSCHE ZEE

Over de groote zacht bewegende blauwe zee, de heilige zee der beschaving, spoeden wij nu sinds een paar dagen voort en als men over de verschansing gebogen neerziet in het water, is 't of men binnen ineen zee juweel leeft, omgeven door licht en kleur.

Sluiten