Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maar een duister vol verwachting. Het licht nadert en men voelt het komen.... Het wonder nadert, nadert!

Een zachte wind stijgt uit de vlakte en beweegt de slapende bloemen, brengt geur van rozen uit de bloemwarande en doet het vederloof van den alleenstaanden palm en het zachte, zijige loof van de tjemara's stillekens zingen, zoo zacht, zoo zacht! Eensklaps een straal, een roode, zachte, warme straal.... en 't is licht; een stralende aureool glanst boven de Oostzijde van den kraterwand het licht jubelt uit zonder aarzeling is de nacht overwonnen weder een nieuwe dagmarsch

door 't oneindig leven opwaarts is begonnen.

Ik zie geen visioenen, ik droom geen droomen, maar ik voel het zonneleven. Ik getuig naar waarheid. De zon is hier het ware symbool van de goddelijke macht — de zon dwingt hier tot godsdienst hen, die tijd hebben om na te denken 's ochtends en <fcs avonds. En godsdienst is het leven van de ziel.

Een teedere gloed van zonnelicht omhelst 's ochtends de aarde. Al de jaren van 't verleden worden herboren — aan al de jaren van de toekomst wordt het aanzijn gegeven— de eeuwigheid zegent en geeft wijding aan de aarde en al wat zij

bevat het lied van de wereld, van geheel de wereld stijgt

op de aarde ontvangt en wordt vruchtbaar en het mirakel

van het licht overweldigt mij — ik ben als een, die, blind geboren, voor het eerst licht ziet en kleur! Elke ochtend is mij

een openbaring in wording zyn al de ongeboren eeuwen....

O! leven is groeien en worden.... dag aan dag wordt gezaaid, opdat de volgende eeuwen oogsten zullen — telkens zal het licht doen ontbloesemen en vrucht dragen gedachten en gevoelens,

die niet vergaan kunnen onsterfelijke instincten, onsterfelijke

liefde, hoop en geloof, ons aller beste denken en gevoelen —

Ik hoor den zang aller zielen in het ochtendlicht.

Sluiten