Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

monden open te houden van het geslacht, dat den bodem het volgend jaar weer bewerken moet.

De latere minister Baud schreef:

„Een ieder moet rijst planten om zich voedsel te verschaffen, doch die cultuur zou, in dagloon uitgevoerd wordende, vooral waar het product laag in prijs is, geen voordeelen, maar integendeel verlies opleveren."

De heer Sollewijn Gelpke voegt hieraan toe: „Ditzelfde heb ik bewezen ook met een hoogen prijs van het product."

Voorwaar, wie de suikercultuur tegenwerkt, is een vijand van de inlanders!

Hoe juist toonde de heer J. Sibinga Mulder, oudadministrateur van een suikerfabriek in Ned.-Indië, onlangs aan welk een gunstigen invloed de Java-suikerindustrie op de welvaart van de dessa had.

Hij ging de materieele voordeelen na voor de bevolking, welke in guldens en centen zyn uit te drukken, en berekende, dat f 2.60 per picol in handen komt van de bevolking.

Dit geldt voor geheel Java, en wat dit beteekent voor een bepaalde streek leert ons bijv. de af deeling Kediri van de residentie van dien naam, waar bij een aanplant van plm. 12.000 bouw f 3,420,000 onder de bevolking komt van dat betrekkelijk kleine gedeelte van de residentie.

Met een voorbeeld uit zjjn praktijk toonde de heer Mulder den invloed aan van eene suikerfabriek, opgericht in een zeer schaars bevolkte streek, waar door de fabriek het bevolkingscijfer vooruitging, doordien er zich velen van buiten vestigden, terwijl ook de veestand belangrijk werd verbeterd.

Tevens waren door de rietcultuur de velden van de dessa door betere irrigatie in betere conditie gekomen, waardoor de aanplant van tweede gewassen in de centr. afd. Paree b.v. zich kon uitbreiden van 14 tot 98 °/0, terwijl het gewas waarde

Sluiten