Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Indian plnngcs hcadlong into the wave that wafts bim to his native shore. Then long-forgotten things, like stuiken wrack and sunless treasuries, burst upon my eager sight, and I begin to feel, think, and be myself again".

Het maakt my weer jong die regels nog eens over te lezen! Terwijl ik in de Preanger omging, gevoelde ik de Lebensglückseligkeit gewekt door die lucht en dat landschap. Hun bergen kreeg ik lief, het is zoo goed hun lucht in te

ademen een ochtendwind waait er frisch en als gekoeld

door druppelen van fonteinen het fijne teedere jonge loof

der thee-struiken doet lentegroen vonkelen boven donkere

aarde, verlicht die met een voorjaarsvlam het is een land

als geschapen voor die tooverstemmen van het Noorden, de woudstem en hemelstem van nachtegaal en leeuwerik, maar geen Endymion schijnt hier zijn hartstocht ooit in woordenklank te hebben kunnen uiten... Indië heeft de vogelen niet, welke ik het zou toewenschen!

Maar de Preanger heeft een landschap, dat geadeld wordt doordien er menschen leven, denken, werken. Ze doet even als de Sf- Gothard de poëzie begrijpen van ijzer en staal en koene boogljjnen tegen den horizon of tegen bergen. Ruskin gevoelde die poëzie niet. En toch, waarom zou een fiere, machtige overwelving van afgronden, een bevallige bocht het dal in, waarom zou een lange, slanke brug met twintig bogen, die door een vallei berg aan berg bindt niet even nobel, even romantisch zijn als een Romeinsche viaduct door de Campagna?

Ik bewonderde de witte bruggen van de roode Preanger met hun achtergrond van liefelijke bergen als iets zeldzaam schoons.

Eenigen tijd was ik te Bandoeng, de hoofdstad van het liefelijk gewest, de vriendelijke frissche stad, die in een heerlijk Italiaansch klimaat zich verheugt en het middenpunt is van mooie tochten de bergen in. Ik vertoefde er eenige dagen bij mijn neef W. Boissevain, den resident der Preanger Regentschappen, een

Sluiten