Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zag zetten langs de automobiel, dan toeterde ik heel hard. Ik toeterde dikwijls heel hard. Wie niet gewend is in zigzag den bliksem na te bootsen op een automobiel langs een bergweg neme een trompet. Elke klep is een veiligheidsklep. Men toetert zijn emotie uit. Dus toeterde ik over de mooie bergen der Preanger, terwijl ik de hoogvlakte van Bandoeng diep onder mij zag flikkeren in de zon.

Zoo kwam ik vijfduizend voet hoog in het bekoorlijk huis, dat tusschen de theetuinen van Malabar ligt.

Wij werden ontvangen — de resident van de Preanger Regentschappen, zijn vrouw en ik — met een vroolijk knappend en knetterend houtvuur in de kachel van de eetkamer, en toen ik den volgenden ochtend om zes uur uitging, was het alsof ik op een frisschen Octobermorgen bij ons in 't Gooi uitgeleide deed aan jagers, die de heide opgingen, om hoenders of hazen te schieten. Het gras was wit van nachtvorst en er hing een lichte mist als een herfstnevel boven struiken, die mij met frisscher blad en lichtender groen onze rhododendron-struiken in herinnering brachten.

Doch de jagers droegen buksen in de hand. Twee panters hadden vannacht om het huis gezworven ze riepen elkander toe — zoo klonk het! — en nu gingen mijn vrienden op de jacht, om te pogen hen onder schot te krijgen. Eén zwarte en één gevlekte panter werden door hen geschoten, tot vreugde der talrijke inlanders op de onderneming. Want de panters zijn soms zeer brutaal! Onlangs was er een door de poort, achter den stal om, op het erf geslopen.... hij sprong op vijf pas van de bedienden op een kat, die hij met één slag van den klauw openreet en toen in zjjn bek medenam.

Toen ik de jagers een eindweegs had vergezeld en langs de hertenkamp terugkeerde, zag ik een paar zwarte apen tusschen de herten zich aan hun voer te goed doen, terwijl een der

Sluiten