Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ün men herdenkt dan Padang, een bekoorlijke tropische stad, met kleurige, groene tuinen, waarin de huizen, die op palen gebouwd zijn, verrijzen, met palmboschjes, breede lanen en ruime gezichteinders, die de stad even als Nieuw-Batavia op een groot park doen gelijken.

Maar wat ze op Batavia voor heeft, is een vroolyke breede rivier en een mooie weg langs zee.

Door de koninklijke laan Belantoeng, waaraan het statige huis van den gouverneur ligt, ging ik den laatsten dag van mijn verblijf. Want ik ging afscheid nemen van gouverneur Heckler, voor wien ik zoo grooten eerbied leerde gevoelen door al wat ik op Sumatra's Westkust zag en hoorde. Het is toch volgens myn overtuiging, die op zoovele getuigenissen en waarnemingen steunt, te danken aan hem en aan controleur Westenenk, dat de zaken op de Westkust zulk een goeden loop namen.

Twee mannen! — twee regeerders!

Het is te danken aan hun geestkracht, hun vasten wil, hun beleid en tact, dat het door eenige geestdrijvers opgezweepte verzet in de geboorte werd gesmoord.

— »Wat heeft u het meest getroffen in de binnenlanden van Sumatra?« vroeg de gouverneur mij.

— »0, zeer beslist het groote aantal missigits! Behalve de groote Vnjdagsche moskees, zag ik overal en in elk plaatsje, hoe klein ook, een missigit zich spiegelen in een vijver, een waterplas. Soms rees er bij drie of vier huisjes in het palmwoud een miniatuur missigit bij een kleinen vijver.... een gebouwtje dat misschien zes personen kon bevatten!"

— «Zeer juist! Dat is werkelijk treffend. Het geeft u een bewijs van het zeer opgewekte godsdienstige leven onder de Mahomedanen alhier.«

Ja, al die missigits, al dat opgewekte godsdienstige leven in Sumatra.... en daartegenover een verdeeld heerschersras, waarvan slechts een minderheid geestelijk leven, godsdienst

Sluiten