Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

is zulk mannenideaal, dat land te helpen regeeren, dat volk tot vriend te zijn!

Wij leven hier in Indië in een bruine wereld van bruine menschen, wier naakte ruggen 't licht weerspiegelen.

Wat is hier de kleur van stroomend water? Nooit helder en Zwitsersch water-klaar, maar altyd bruin, donkerbruin, roodbruin. Hoe dit komt? Men heeft maar van Batavia te sporen via Maos naar Soerabaja door het land van felroode kleiaarde en sierlijke witte spoorwegbruggen, om het antwoord te kunnen geven.

Hier langs deze snel opwaarts omhoog springende kust vallen slechts kleine riviertjes in zee. Ze hebben geen plaats om zich te vormen. Maar aan de Noordoostkust ziet men de zee rood gekleurd door roode aarde van de bergen losgeweekt.

Een nieuwe aarde wordt daarginds onder zee weer gemaakt, denk ik steeds als ik die bruine kalis, ondoorzichtig door vruchtbare toekomst, vlieten zie. De mensch zal den varenwouden wel geen ty d gunnen om weer in steenkool te veranderen, maar in al het geschapene blijft steeds verandering en groei....

Niets is minder conservatief dan de schepping, welke steeds aan den gang is. Telkens krimpt de aarde een weinig; — voelde ik niet juist een maand geleden de vry geduchte aardbeving? — telkens heeft eenige verschuiving en ineenstorting plaats, waardoor heuvels gevormd worden en dalen, en gedeelten der aarde worden opgeheven. Een nieuw stukje zeebodem wordt gevormd, een ander stukje zeebodem wordt opgeheven.

Komt er weder een tijdperk van toenemende aardbeweging, als de hand die den rhythmus der Schepping leidt dit voorschrift, dan vormt de klei der roode kalis de paddivelden van over een millioen jaren.

Sinds ik by de aardbeving hoog boven de Preanger de oude aarde voelde golven onder myn voeten, ben ik geologisch gaan denken. Soms strek ik mijne hand uit over zee

Sluiten