Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

meeste menschen afzonderlijk.... vertrouwen in den volksaard,

die gedurende vele eeuwen zyn waarde getoond heeft , de

diepe overtuiging dat langzamerhand betere toestanden worden voorbereid en tot stand gebracht.

En wat teleurstellingen aangaat: over verloren illusies en idealen moet men zich troosten met nieuwe!

't Is de eenige manier om moed te houden, als men gegriefd wordt door het leven.

Frederic Harrison, de groote Engelsche denker en schrijver zeide eens: »Ik ben geen pessimist... ik ben geen optimist... maar ik ben een meliorist«.

Laten wij dit ook zijn. Laat ons zooveel mogelijk wat niet goed is verbeteren en de uitkomst aan God overlaten.

Men kan slechts zyn best doen. Werken geeft ontspanning en doet nieuwe hoop geboren worden.

En wij »melioristen« kunnen krachten putten uit het voorbeeld, dat zoovelen in Indië ons geven van kracht, van karakter en daden.

Want ik vestig liever aandacht op de honderden nobele flinke mannen en vrouwen, die ik op Java en Sumatra leerde kennen en van wier mooie levens ik wat vertelde, dan op de slappe, gevaarlijke vaderlandloozen en onverschilligen, de minderwaardigen in maatschappij en pers.

Het omhoog houden van een goed voorbeeld doet meer goed dan het nedertrappen van een slecht voorbeeld.

Hulde verdienen al die werkers, die rijkenstichters, die kloeke zielen welke ik leerde kennen en waarvan ik zooveel leerde. Knappe mannen van gedachten en actie heb ik in Indië leeren leeren.

Als ik met zooveel kundige en practische mannen in aanraking kwam, dacht ik aan Lord Pembroke's verdeeling der menschen in: »those who know and don't write, and those who write and don't know«. En ik, die schrijf

Sluiten