Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vlakten van zuidelijk Rusland en noordelijk Siberië met water bedekt zouden worden.

Welnu, het is juist in deze onder water gezonken streek van Zuid-Rusland, dat we een andere zeer uitgebreide en belangrijke afzetting van löss vinden, zooals wij beschreven hebben in NoordChina en Turkestan. Deze afzetting is algemeen bekend als de dusgenaamde „zwarte aarde" van Zuid-Rusland, en vormt zijn vruchtbaarste landstreek. Aangaande haar ontstaan berichten de Russische geologen ons, dat volgens hunne meening, die ook de onze is, wat er overigens ook waar moge wezen van de lössafzettingen in China, niet de wind, maar het water de kracht moet geweest zijn, waardoor het Russische löss hoofdzakelijk is verspreid geworden.

Men leze daarover de „Gedenkschriften van het Geologisch Comité van Rusland", Deel XV, No. i, blz. 256—316, zijnde een rapport van Prof. P. Armaschevsky over de geologie van Poltawa, Charkov en Obojan, uit het jaar 1903.

De streek, die daar beschreven wordt, ligt tusschen de Dnjepr en de Don-rivier, en is gedeeltelijk bedekt met en bijna geheel omringd door de vergletscherde omgeving. Toen de gletschers zich naar het noorden terugtrokken, stroomde het water in grooten overvloed over de vlakte tengevolge van het smelten van het ijs, en daardoor werden in alle inzinkingen sedimenten afgezet, zoodat de oppervlakte werd verhoogd. Volgens Prof. Armaschevsky was dit de volgorde, waarin de gebeurtenissen plaats grepen:

Eerst had men een tijdperk van erosie, met een koud, vochtig klimaat, waarbij achtereenvolgens uit deze streken verdwenen de mensch en verschillende diersoorten, daarbij ingesloten de mammouth en de muskus-os.

Daarop volgde in de tweede plaats een periode van een meer gematigd en droger klimaat, waarbij het löss in de dalen werd

Sluiten