Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„O, dat was bij geluk," zeide Sidney luchtig. „Zijn werkelijke invloed is slechts oppervlakkig. Krab den Christen en u zult den Heiden vinden — maar bedorven."

„Hij ried door het genie, wat de wetenschap langzamerhand uitvindt," zeide Esther, „toen hij zeide: „Vergeef hen, want zij weten niet wat zij doen!"

Sidney lachte hartelijk. „Dat schijnt uw stokpaardje te zijn, in alle oude ideeën voorloopers van de moderne wetenschap te zien. Ik voor mij eer hem voor de ontdekking, dat de Sabbath voor den mensch werd gemaakt, niet de mensch voor den Sabbath. Vreemd dat hij halverwege de waarheid bleef staan!"

„Wat is de waarheid?" vroeg Addie nieuwsgierig.

„Wel, dat de moraliteit voor den mensch werd gemaakt, niet omgekeerd," zeide Sidney. „Die hersenschim van onbeteekenende deugd, door den Hebreeër in de wereld gebracht, is het laatste monster dat nog te verdelgen valt. De Hebreeuwsche opvatting van het leven is te eenzijdig. De Bijbel is een literatuur zonder een lach er in. Zelfs Raphael vindt dat de groote radikaal van Galilea het spiritueele te ver dreef."

„Ja hij denkt dat hij zich met de Joodsche geleerden zou hebben verzoend en hen beter zou hebben begrepen," zeide Addie, „als hij niet zoo jong was gestorven."

„Dat is een goede manier van de quaestie te stellen," zeide Sidney bewonderend. „Men kan zien dat Raphael mijn neef is, ten spijt van zijn godsdienstige aberraties. Zij opent nieuwe historische vergezichten. Maar het is net iets voor Raphael, om voor«iedereen verontschuldigingen en in alles Judaïsme te vinden. Ik ben er zeker van, dat hij den duivel voor een goeden Jood in zijn hart houdt. Als hij eenige moreele verkeerdheden in hem erkent, schrijft hij die op rekening van het klimaat."

Esther lachte luid, hoewel zich in haar lach tranen mengden om Raphael. Sidney's intellectueele betoovering deed zich weer over haar gelden; er scheen iets opwekkends in

Sluiten