Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zonder welke de dag des heils niet kon verschijnen, de vreeselijke dagen werden doorworsteld, en... zie, nog weer was het jteruggevloden naar verren horizon, dat schoone dat zoo nabij had geschenen. Dit was de teleurstelling der profeten, de natuurlijke keerzijde van hun vurige verwachting. Maar beter dit dan de traagheid die zich tot hoop niet vermag op te heffen, dan de laksheid die, in tevredenheid met het tegenwoordige naar betere toekomst geen begeerte kent.

En zoo is Jezaja gestorven, zij 't niet den marteldood, gelijk de Joodsche legende fabelt, toch in de schaduw van een uitgestelde hoop. Uitgesteld zeer zeker, maar daarom niet verloren! „In het geloof is hij gestorven, „de beloftenissen niet verkregen hebbende," maar die „van verre ziende en groetende," het lot van alle de vromen des O. Testaments (Hebr. 11 : 13, 39)- Zoo stierf Mozes op Nebo, zonder zijn

volk in Kanaan geleid te hebben, zonder zelf Kanaan te mogen binnentreden, maar toch, met verhelderd oog, van verre Kanaan aanschouwende, zooals het daar lag in zijn schoonheid, ver en wijd! Zoo stierf Jezaja te Jeruzalem: het was hem niet vergund zijn volk in dat schoone land der toekomst te brengen noch zelf reeds daarin te gaan, maar met het oog des geloofs zag hij het en stervend groette hij het nog, den Heere verbeidende die ook nu nog zijn aangezicht

scheen te verbergen!

Het staat niet met zoovele woorden beschreven,

Sluiten