Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

al die knoppen zijn profetie van lente-heerlijkheid en zomerweelde. Het is er reeds alles in: het straks zich in vormenpracht ontplooiende blad, de schitterende, welriekende bloesems, heel het krachtige, vruchtbare, rijke leven, dat ons in de komende maanden zal verrukken, — het is er reeds alles in, maar nog zoo klein, zoo eng ingesloten en — want zóó is 't noodig in den killen winter — beschermd en bewaard tusschen de harde, taaie, kleverige schubben. Spoedig, als de vervulling komt van deze profetie, als al wat daar in kiem ligt, tot zijn volheid gaat uitgroeien, dan bersten de knoppen, dan vallen de nu waardelooze schubben af, dan heeft het volle leven andere, ruimer, schooner vormen noodig.

Zoo heeft God de waarheden zijner openbaring, zijn grootsche rijksgedachten, het goddelijke leven, 't welk Hij der wereld wilde meedeelen, eerst neergelegd in den boezem van Israëls volk. Israëls nationaal gevoel, Israëls patriottisme, het was als de knop, die, ja soms verengend en beperkend, doch ook beschuttend en reddend, de goddelijke gedachten omsloot. Zou ooit de gedachte van een rijk Gods door de menschen gegrepen zijn, indien ze hun niet eerst aanschouwelijk was gemaakt in den tastbaren vorm van een heerschappij van Israël, het volk Gods, over de natiën? In dien tijdelijken vorm dus boden de profeten hun volk de eeuwige waarheid. Het was reeds alles daar in de profetie, doch juist als pro-

Sluiten