Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

houding der volkeren onderling het sein voor hun optreden, de stoot die hen tot spreken dreef. Door Gods geest verlicht, namen zij waar en verstonden zij wat wij zouden noemen de teekenen der tijden; zij hoorden in den donder der geschiedenis die de koninkrijken deed schudden en kraken, de stem van den Koning der koningen, het woord van Jehova der heirscharen, en voelden zich door Gods hand gegrepen, door Gods geest bezield om dat woord voor hunne tijdgenooten te vertolken, ter waarschuwing, ter verootmoediging of ook ter vertroosting. „Gewis, de Heer Jehova doet geen ding, tenzij Hij zijn voornemen aan zijne dienaren de profeten heeft geopenbaard. De leeuw heeft gebruld, wie zoude niet vreezen? De Heer Jehova heeft gesproken, wie zoude niet profeteeren T' (Amos 3 : 7, 8).

Zoo hangt de prediking dezer mannen samen met eenig feit, dat, soms voor lange jaren, het lot der volken, het lot ook van Israël, besliste, en tegen den achtergrond der wereldgeschiedenis komt dan hun persoon en hun werk duidelijk uit. De al dichter en dreigender naderende macht van Assyrië drong een Amos zijn volk tot bekeering te roepen; de verzwakking van dat zelfde Assyrië en de daarmee gepaard gaande opkomst van Babel werd door Jeremia's werkzaamheid begeleid en verklaard als een beschikking van Jehova zelf, terwijl een halve eeuw daarna de snelle veroveringen die de jonge Perzische koning Cyrus

Sluiten