Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de wet van Mozes. Afzondering vande volkeren rondom, zoo luidde het wachtwoord, dat zij uitgaven, en dit bleef de leuze in de volgende eeuwen van allen, die in hun geest werkzaam waren. De Schriftgeleerden, de geestelijke leidslieden van Israël, die in Ezra hun grooten voorganger eerden, werden niet moede hun volk te „omtuinen" met hunne honderden wetsbepalingen, die alle één doel hadden: Israël op zichzelf te stellen, het een eigen stempel in te drukken, waardoor het zou bewaard blijven voor het groote kwaad van vroeger eeuwen: de vermenging met de heidenen.

En ongetwijfeld, het werk van Ezra en Nehemia was noodzakelijk geweest. Noodig was het, dat Israël zichzelf leerde kennen, zijn eigen karakter in onderscheiding van de heidenwereld leerde verstaan, zou het niet steeds weer gevaar loopen in de heidenen te vervloeien. Voor dat gevaar hebben de Schriftgeleerden hun volk beveiligd.

Maar, eenzijdig zooals wij menschen zijn, nu dreigde weer een ander gevaar. Nu lag de geestelijke hoogmoed voor de deur, nu kwam het „Jodendom" op, het Jodendom dat geheel iets anders is dan het echte Israëlietisme; het Jodendom, dat zichzelf voelt, o zoo voelt, als uitverkoren volk van God en op de anderen, de volkeren, neerziet met groote minachting als „honden," vervloekten, voorwerpen eenvoudig van den toorn Gods en voor de wraak van den Almachtige

Sluiten