Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

A! de andere zondigden, haar zuster was nu bij een man! en zij alleen zou niet mogen! Het was Zijn schuld dat zulks gebeurde, Hij was een meinedig zwakkeling! Hij moest zijn vijand, de tovenaar verpletterd hebben!

Ze werd razend plots en schuimbekte, stak de gebalde vuist naar het kruisbeeld waar Hij hing, bleek en blauwendig uitgeslagen, de loodvervige oogleden dicht, dood. Bij het nader aanschouwen van Zijn wezen, van die grote smart, kwam weer iets tikken daar heel diep, doch ze verdrong het met geweld en vervloekte Hem met gillende stem. Daarna bleef ze weer plots beweegloos en daar kwam het gefluister terug, ervaren stemmen gaven haar in hoe ze moest handelen. Ze kronkelde en vrong zich heen-en-weer, zuchtte heftig onder 't geweld, steeds bij ieder niew denkbeeld schokte het bloed gulpend tegen haar hart.

Hoe jammer! de middelen bezat ze niet om dat alles te verwezenliken, ze moest het bij de gedachte alleen laten, maar ze zou er voor zorgen voor later, ze zou alles bijeenzamelen tot de heiligschennis om in wilde brooddronkenheid te feesten, om de duivel, de wulpse geilaard, te vereren met heilige dingen. Het waren monsterachtige denkbeel-

Sluiten