Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Pas maar op, mens, dat is herstelbaar, maar ze kunnen je naar 't leven staan. Je moet nu maar zien dat je n goeie schatter krijgt. Allo, mens! ik wens je betere dagen!

Ik dankte met tranen in de ogen, heel vertederd over m'n ongelukkig lot. 'n Mens moet het alzo van anderen horen zeggen om te weten hoe ongelukkig hij is, van zijn eigen en ziet hij 't niet!

Maar in m'n hart jubelde't. 't Jubelde en dit nam nog toe toen ik 'n eind verder de volgende samenspraak hoorde:

— Ze hebben 't erin gesteken binst ze waren gaan wandelen.

— Wie?

— De geburen . . . Piekvogel!

Ik keerde me om. Jk was die mensen onbekend. 't Waren twee vrouwen die nevens elkaar voortstapten. Hoe streelde ik hun gestalten met mijn blikken, ik had hen willen omhelzen. Nu nam het 'n heel andere wending. Maar was 't ook zo niet gebeurd ? Ongelukkig slachtoffer die ik was van geburen zonder hart. Ik zou gevroken worden, Piekvogel zou de gevangenis invliegen als hij 't niet slim aan-boord lei. Jk voelde me nu zó vertederd voor m'n eigen ongelukken dat ik

Sluiten