Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die terwijl zij toonen wat wij bedoelen met de natuurlijke reacties . in tegenstelling tot kunstmatige, eenige practische wenken zullen aün de hand doen.

„In ieder gezin waar kleine kinderen zijn, komt het dagelijks voor, dat zj) wat moeders en dienstboden noemen „den boel overhoop halen". Een kind heeft zijn doos met speelgoed voor den dag gehaald en het over den vloer laten slingeren. Of een handvol bloemen, meegebracht van een morgenwandeling, vindt men spoedig verspreid over tafels en stoelen. Of een meisje, dat poppekieeren maakt, ontreddert de kamer met lapjes. In de meeste gevallen komt de last om die wanorde te herstellen op rekening van een ander dan van den schuldige. Gebeurt het in de kinderkamer, dan neemt de kindermeid de taak op zich, al brommend over dat lastige kleine goed. Gebeurt het in de huiskamer, dan wordt het werk gewoonlijk aan een van de oudere kinderen of aan het dienstmeisje opgelegd: de dader krijgt niets anders dan een standje. In dit zeer eenvoudige geval echter, zijn vele ouders verstandig genoeg, om meer of minder stelselmatig den natuurlijken weg in te slaan - het kind zelf het speelgoed of de lapjes te laten oprapen. Het werk van de dingen in orde te brengen, is het wezenlijke gevolg van ze in wanorde te hebben gebracht. Iedere koopman doet op zijn kantoor, iedere vrouw in haar huishouden, hiervan dagelijks ondervinding op. En als de opvoeding een voorbereiding voor de moeilijkheden van het leven is, dan moet het kind van den beginne af dezelfde ondervinding opdoen. Indien het kind zich verzet tegen deze natuurlijke straf (wat het geval misschien kan zijn als het tot nog toe gevolgde stelsel van zedelijke regeering slecht is geweest) dan is de juiste handelwijze dat het kind verder de uitwerking ondervindt van zijn ongehoorzaamheid. Als het kind geweigerd of verzuimd heeft de dingen op te rapen en weg te bergen die het heeft laten liggen, en daardoor de last om het te doen op een ander geschoven heeft, moet het bij volgende gelegenheden verhinderd worden om die moeite te veroorzaken. Wanneer het den volgenden keer om zijn doos met speelgoed vraagt, moet het antwoord van de moeder luiden: „Den vorigen keer dat je je speelgoed had, heb je het op den grond laten liggen, en moest Jaantje het oprapen. Jaantje heeft het te druk om eiken dag de dingen die jij laat liggen op te rapen en zelf kan ik het ook niet doen. Omdat je dus je speelgoed niet wilt opbergen, als je klaar bent, kan ik het je niet

Sluiten