Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Aan de door u gebruikte uitvlucht, zie ik wel dat gij die café-chantant deuntjes evenmin bewonderen kunt als ik. Zij brengen mij buiten mijzelven, als ik ze langer dan een half uur aan moet hooren. Ik ben overtuigd dat gij eene voortreffelijke musicienne zijt."

„Dat valt toch niet op mijn gelaat te lezen, veronderstel ik ?" spotte de jonge vrouw.

„Gij komt mij voor als het toonbeeld van alle denkbare hoedanigheden," hernam Cunningham, zonder zich in het minst uit het veld te laten slaan : „en in mijne oogen ontbreekt er altijd iets aan de vrouw, die niet door en door muzikaal is. Zij is als een Cremona-viool zonder snaren. Zoudt gij niet iets voor ons willen zingen, al ware het slechts om mij te troosten over hetgeen ik van avond weêr heb aangehoord ?"

„Ik heb u niet gezegd dat ik eene goede stem bezat," klonk het schertsend : „en tot straf voor uwe ondankbaarheid tegenover de vriendelijke pogingen uwer vrouw om ons allen wat op te vroolijken, zoudt gij verdienen iets heel leelijks aan te moeten hooren. Gij weet wat het spreekwoord zegt : „Vervulde wenschen zijn door onszelf gezaaide vloeken maar ik zal genadig zijn en u sparen. Van avond zijn mijne gedachten waarlijk te weinig bij de muziek, om mij toe te staan te spelen of te zingen. Ik moet daartoe altijd in eene zekere heilige

Sluiten