Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

als zijzelve zoo spoedig reeds had gedaan ; waarom ook zou hij mede ten oorlog trekken, hij, die als eenige zoon over de belangen zijns vaders te waken had ? Hij liet dat voorzeker over aan jonge Boeren uit talrijke gezinnen. Tijdens den krijg zou hij, zij het dan ook tegen wil en dank, blijven voortarbeiden op éigen gronden en des avonds — als in de dagen van ouds — afgemat wederkeeren naar het met klimopbegroeide huis, aan welks vensters zij zoo dikwijls geleund had, om hem op te wachten en met een jubelkreet te gemoet te gaan.

Wat was zij niet naïef geweest in die dagen! Te gelooven dat ééne enkele liefde een menschelijk bestaan vervullen kon ! Zij had sedert minstens twaalfmaal bemind, en telkens zonder eenige pijn wederom vergeten, uit eigen vrije beweging, omdat zij den nieuwen uitverkorene moede was. En zij zou aan Herman Moorbreggen zijn blijven hechten ? Die veronderstelling was, op zichzelve genomen, te dwaas om er bij stil te staan. Neen, indien zij iets betreurde uit dien lang vervlogen tijd, het was haar eigen kinderlijkheid aan dergelijke bakersprookjes als eeuwige trouw te kunnen gelooven, meer niet.

Dien avond vergezelde zij haar vader op het door hem bepaalde uur. Jack en Philip waren

Sluiten