Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zoo was de physiologische tijd voor:

Reagent. Bekende. Onbekend.

Donders .... 0,180 s 0,268 s De Jaager . . . 0,250 s 0,338 s

Dit waren gemiddelden uit drie series. Iedere serie bestond uit 10 proeven, waarvan sommige, als niet gelukt beschouwd, geschrapt werden.

Bijzondere waarde hechtten Donders en De Jaager aan de gevonden minima. De verschillen, die zij vonden, al kunnen die niet volkomen tot klaarheid gebracht worden, vast staat, dat ze maar voor een klein gedeelte de verschillende niet-psychische termen van 't proces aankleven. Ze stellen zich dan ook eerst tevreden met de kennis der maxima, minima en der gemiddelden en meenen, dat de mate van spanning en van abstractie van alle andere gedachten hierop van grooten invloed is. Een distractie bij 't invallen van den prikkel heeft eene verlenging van het proces ten gevolge. Daarom is het voor hun klaar, dat de gevonden minima de zuiverste waarden zijn. Ook bepalen zij de arithmetische gemiddelden, omdat het gevaarlijk zou zijn, op de minima alleen af te gaan, dewijl men soms te doen heett, bij kwalijk beheerschte spanning, met een te vroeg losbreken van de reactie. Zelfs kwam bij ongeschikte proefnemers de reactie reeds een enkele maal vóór den prikkel. „Wil men", zoo gaat hij voort, „aan het bezwaar tegemoet komen, door de proeven met betrekkelijk groote tusschenpoozen, bijv. van een minuut, zonder waarschuwing dat de prikkel ophanden is, op elkander laten volgen, dan vindt de prikkel ons soms vaak minder wakker, en de uiterste minimale grens wordt moeilijk bereikt. Zelfs bij waarschuwing, kort voor iedere proef, zoodat de spanning niet lang behoeft te duren, wordt een groot aantal proeven gevorderd, om tot het bereikbare minimum te naderen".

Verder namen ze nog proeven om te bepalen of men met linkeren rechterhand in staat was even gauw een galvanischen stroom te sluiten. Zij kwamen tot de conclusie, dat het verschil uiterst

Sluiten