Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in ons laboratorium begroetten. Het voordeel hieraan verbonden, berustend op 't experiment van Külpe en Lange, die vonden dat de verhouding van de chronosk.-eenheid, voor een kleinen valtijd, niet gelijk was aan de verhouding van dechronosk eenheid voor een langen valtijd, hebben we reeds gememoreerd. Tevens hebben we er bijgevoegd, dat het voor ons van weinig of geen belang was.

Wij hebben deze proeven herhaald en konden 't zelfde constateeren. Daarbij waren wij van meening, dat het verschil in kracht, waarmede in de twee gevallen het bovenste contact gesloten werd, de oorzaak was. Dit verschil van kracht zal toch tengevolge hebben, dat de grootere de sluiting sneller tot stand brengt dan de kleinere en dat dus bij kleine tijden de sluiting in verhouding langer zal duren dan bij lange tijden.

Külpe *) vond empirisch, dat deze fout dan van bijna geen invloed was, wanneer gezorgd werd, dat de valtijd ongeveer overeen kwam met den te bepalen tijd. Dit nu kon op een zeer eenvoudige wijze verkregen worden. De contacten waren bevestigd, en wel zoo, dat het bovenste verschuifbaar was langs twee verticale staven. Door doze telkens te verplaatsen kon men den gewenschten afstand vinden.

De chronograph, een kunststuk op het gebied van de techniek, geconstrueerd door den beroemden Leipziger psycholoog, stond ons ten dienste, om met een nauwkeurigheid van nog minder dan -rsVr seconde den valtijd te bepalen. De chronograph is een roteerende liggende trommel, waarop een HELMHOLTz'sche stemvork met 500 trillingen per seconde haar golvenden boog opschrijft. Deze stemvork voorzien van een schrijfstift met nog drie andere schrijfstiften, die door middel van electromagneten eene bepaalde beweging uitvoeren, zijn bevestigd op een slede, die door een schroef zonder einde, wanneer een hefboom van een bijzonder mechanisme hem hiermede in contact brengt, langs de trommel bewogen wordt. Gaat door den electromagneet

i) Külpe, Philos. Stud., Bd. 8, 1895.

Sluiten