Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat de zoutoplossingen steeds gedurende denzelfden tijd op den sol werken. Men zal dus bij deze methode moeten zorgen, dat tusschen het toedruppelen en 't waarnemen steeds evenveel tijd verloopt; want, zooals mij bij mijne proeven bleek trad in een niet dadelijk coaguleerende zoutoplossing, na eenig staan toch steeds eene troebeling op.

Na aldus de meest gebruikte methoden van onderzoek te hebben aangegeven zal ik thans de methode beschrijven, volgens welke ik de werking van eenige electrolieten op zilversol heb onderzocht.

B. De door mij yevoli/de methode.

Nadat ik op verschillende zilversols enkele der hiervoor beschreven methoden had toegepast, viel mijne keus op de laatst meegedeelde.

Het bleek mij n.1., dat bij het druppelen van zilversol in verdunde zoutoplossingen eigenaardige tinten optraden. Deze lieten verwachten, dat de grensverdunningen nauwkeurig konden worden vastgesteld, 't Bleek mij n.1., dat 't waarnemen van het al of' niet optreden eener troebeling veel onzekerder is, dan 't waarnemen van een kleursverschil.

Om deze bepalingen uit te voeren, nam ik twee weegbuisjes van volkomen dezelfde afmetingen, wier inhoud ± 8 cc. bedroeg.

Op beide buisjes werden merkteekens aangebracht. Werden ze tot deze merkteekens gevuld, dan bevatten ze beiden evenveel, n.1., 4 cc.

Het eene dezer buisjes deed dienst als contrölebuis; in het andere werden de zoutoplossingen onderzocht.

Uit een mm' pipet, liet ik de druppels sol in het water van den contrölebuis en in de zoutoplossing vallen. Deze pipet was van boven voorzien van een eindje caoutchoucbuis met een tot capillair uitgetrokken glazen buisje. Het uitvloeien van den sol werd geregeld met behulp van een knijpkraan op 't caoutchoucbuisje.

Sluiten