Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wezen moet worden en dus eigenrichting, door de politie ten bate van den burger verricht, als niet geoorloofd moet worden beschouwd? Uitdrukkelijke wettelijke bepalingen, die op deze vraag antwoord geven, bestaan naar ons weten niet. Is het geoorloofd art. 41 W. v. S. analogice toe te passen? dan zouden wij willen zeggen: staan de rechten van de burgers aan eene oogenblikkelijke aanranding, aan een dreigend gevaar bloot; is de aanranding niet anders af te wenden dan door onmiddellijk ingrijpen, dan grijpe de politie in, dan verdedige zij onmiddellijk; doch is er geen periculnm in mora, dan zal de via huis bewandeld dienen te worden, dan zal het oordeel ingehaald moeten worden van den rechter, die beslist of rechtens tot dwang zal mogen worden overgegaan. Zeker, het is niet te ontkennen, dat het voor het publiek veel gemakkelijker en minder kostbaar is even de hulp van de politie te requireeren; maar dat is geen voldoende reden om aan de politie eene zeer groote bevoegdheid tot onmiddellijk ingrijpen te geven, zooals de Commissie van 1898 dat wilde — laat nog staan de minder gelukkige wijze, waarop die bevoegdheid door haar werd geformuleerd '). Op die manier gaan wij terug tot den tijd van liet oude vuistrecht; met dit verschil alleen, dat dit recht door een ander wordt uitgeoefend. Neen, laat het bestaande recht op dit punt te wenschen over, dan moet dit bezwaar uit den weg geruimd worden door den rechtsweg gemakkelijker en minder kostbaar te maken, doch niet door aan de politie eene groote bevoegdheid tot zelfstandig (i. e. zonder vooraf-

J) Vgl. Mr. Bakker, t. a. p., bl. 128 v. v.

Sluiten