Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het dunckt myn duysent Jaar gheleden, dat ick laatst bv u; mijn leven! waar. (Rodd. ende Alph. 834). Die ick hier meest beminne. (ibid. 842). 't Is best dat ickse druck. (ibid. 935). Dees dinghen zijn u meest van nooden. (ibid. 950- Die ick Tiier meest bemin? (ibid. 1490). Die kruyst sich selven meest. (ibid. 2000). Hoe ick die Koe best verkoopen kan. (Klucht vande Koe 440). Als gv der minst om denckt. (Klucht van Symen 172). Gy benter best an. (ibid. 24;). Hier de kopster... sach ierst dat... (Klucht vanden Molenaer 156). Vermits de Chaos eerst hem inde weerelt bracht. (Lucelle 91). Dat uyt den Chaos eerst de Liefde is ghekomen. (ibid. 113). Wie meest de Min inruymt, zijn selven meest ontsteelt, (ibid. 148). Die haar waanden best te kennen. (ibid. 201). Die schoonst voor oogen dient. (ibid. 316). Op d' alderhoochste berg stuyt meest de wint op aan. (ibid. 409). My sal 't gchoorsamen... gevoegelijcxst betamen, (ibid. 995). Waar sal mijn Heer best... gaen? (ibid. 1319). Maar u sal voegen best. (ibid. 2709).

40. vóór substantieven gevolgd door een pronomen possess.

De Liefste mijn. (Rodd. ende Alph. 1261). Tot orber van de Alderliefste mijn. (ibid. 1494). Door het sterven mijn. (ibid. 2266). Waar is de Liefste myn? (Griane 1077). Voor d'ooghen mijn. (Boertigh Liedt-Boeck, pag. 315, vs. 33). Den Dienaer dijn? (De Groote Bron der Minnen, pag. 500, vs. 64).

50. vóór een zelfstandig gebruikt pron. possess.

Een veder voor het sijn. (Het daget uyt den Oosten 1097). In 't syn. (Nederduytsche Rijmen, pag. 111, vs. 279). En d'onse. (Boertigh Liedt-Boeck, pag. 309, vs. 28). Den uwen. (Rodd. ende Alph. 608). Bij 't mijn? (Lucelle 252). -Het sijns. (Spa. Brab. 1219). De mijn. (Stommen Ridder 169). Van al het mijn. (Angeniet 873).

Opmerking.

Soms komt het pronomen in dit geval zonder lidwoord voor.

De wil van Kloridin die is op recht..., en de mijn en is oock anders niet, als u. (Angeniet 622). Het huys is mijn. (Spa. Brab. 1923). Vergunt my dat zyn wil en myne mach gheschieden. (Moortje 316). Neemt daar u swaart, 't is u. (Stommen Ridder 345). Wiens woort behoort hier in te ghelden, 't mijns oft ui? (iftid. 413). Dat ick... den uwen ben, als ick mijn plach te wesen. (ibid. 1570). Die noch u, noch uwen heeft ghedaan, noch ongheneucht, noch leet. (ibid. 2217). Of hy wel ien Veer in zijn nest het (denck ick) dien zijn is? (Rodd. ende Alph. 390). Wat dat mijn is? (ibid. 391). Dat ick voorts uwe blijff. (Griane 345). Als dat ick uwe ben. (ibid. 1160). Soumen wel sothevd vinden soo

Sluiten