Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

derhalve veel spoediger en intensiever allerlei degeneratieve processen vertoonen.1)

Een echte nephriits is, zooals reeds opgemerkt, zeldzaam. (Toch merkwaardig, dat er bij een dergelijke zware sepsis als de peritonitis zou zijn, zoo zelden een nephritis gevonden wordt!)

Wij mogen dus zeker wel beweren, dat de anatomische veranderingen, die we post mortem aantreffen, gewoonlijk niet wijzen op een plaats gehad hebbende heftige acute infectie; dat onze bevindingen bij de sectie in het algemeen niet beantwoorden aan wat bij een zware vergiftiging moet worden verwacht (ik zonder hier de „septische" vormen der buikvliesontsteking uit).

Een merkwaardig verschil dus tusschen de peritonitis en de echte septichaemie!2)

Men zou misschien nog willen tegenwerpen, dat bij peritonitis de intoxicatie zoo plotseling en zoo hevig is, dat de hartswerkzaamheid al terstond verlamd wordt, er dus van het begin af aan al collaps optreedt; dat de ziekte zoo snel letaal verloopt, dat er voor het optreden van echte septische verschijnselen (zoowel klinisch als anatomisch) geen tijd is. Maar dit zou dan toch hoogstens nog maar kunnen gelden voor die gevallen, die binnen uiteist korten tijd met exitus letalis eindigen; voor de gevallen die, zooals dat het meest geschiedt, 2—4 dagen, of zelfs tot een week of nog langer duren, kan men dit toch niet volhouden! Dat overigens bij die zeer snel, b.v. op den

) Men denke ook aan eventueele stuwings-veranderingen.

) Even zij opgemerkt, dat ik in de gevallen van sepsis, die mij bij het doorzoeken der sectieprotocollen in handen kwamen, regelmatig eeu infectiemilt vond, en verder de gewone veranderingen vau nieren, lever, enz.

8

Sluiten