Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dat F r. 's proeven niet geheel aan zijn verwachtingen beantwoord hebben, zooals hij in zijn stukje direct en indirect erkent, is geen bewijs, dat zijn vooropgezette opinie onjuist is Het gedrag van konijnen bij infecties van de buikholte — denken we b. v. slechts aan Heineke's ervaringen — heeft mij wel eenigszins sceptisch gemaakt wat betreft de praestaties ook van andere dieren op dat gebied.

t riedlander heelt bij zijn experimenten katten gebruikt, maar ook hier bleek het niet gemakkelijk een echte peritonitis op te wekken. In de buikholte ingebrachte etter of bacterie-culturen werden eenvoudig geresorbeerd; het peritoneum bleef geheel normaal. De dieren stierven in korten tijd aan een foudroyante sepsis; ze leverden slechts het bewijs, dat het peritoneum snel kan resorbeeren, iets wat sedert Wegner algemeen bekend is Toch is Friedlander er ten slotte in geslaagd bij zijn dieren aan te toonen, dat zenuwwerkingen (met name van de buikvagi) toch ook wel eenigen invloed hebben; dat zelfs bij den toestand van „peritonitische Reizung" de buikvagus de hoofdrol speelt.

In zijn inleidende beschouwingen, die hij aan de mededeeling van zijn proeven vooraf laat gaan. zegt hij over de twee theorieën, reflex-theorie en intoxicatie-theorie: „Beide Theorieen schliessen einander meiner Ansicht nach durchaus nicht aus und widersprechen einander nicht."

F r. voelt, dat het onmogelijk is de algemeene symptomen der peritonitis alleen door intoxicatie te verklaren. Hadden we te maken met een zuivere intoxicatie, dan zou het onderscheid tusschen peritonitis en sepsis slechts een quantitatief, een gradueel moeten zijn, en niet een qualitatief en principieel. Juist de typische intoxicatieverschijnselen ontbreken, volgens den Schrijver.

Sluiten