Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn myorraphie vóór en onder vagina en blaas en maakte dus een transversale incisie in den voorsten vaginaalwand. Hij beweert, dat hij na losmaken van de blaas gemakkelijk de spiervezels der levatores vinden kon.

In de séance van 17 Dec. 1902 komt Richelot op tegen deze nauwkeurige en exacte wijze van doen, hij zegt »het is mij onverschillig wat ik op mijn naald neem, mits ik veel weefsel neem en mijn draden maar niet door suppuratie loslaten* ; hij neemt, geleid door het idee van Hegar een ongeveer driehoekig stuk uit den achtersten vaginaalwand en neemt bij de hechting al de weefselflarden van links, rechts, en die tusschen vagina en rectum liggen, mee, en meestentijds zonder kolporraphia ant. verkreeg hij nog een goede statistiek, wat de recidieven betreft. Daarentegen noemt Chaput in de seance van 29 Mrt. 1905 de hechting van de 2 levatores, »une opération excellente, qui rend les plus grands services dans la cure des prolapsus«, maar vooral legt hij den nadruk er op, dat men ook de voorste partijen van de levatores hechten moet. Hij volgt in hoofdzaak de methode door Groves gepubliceerd den i" Febr. 1905 in de Obstet. soc. of London, verricht de kolpoperineoraphie volgens Delbet, en maakt dan een dwarse incisie van 6 a 8 cM. in den voorsten vaginaalwand 2 a 3 cM. achter den

Sluiten