Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

meatus ; maakt de blaas los en zoekt dan naar de binnenste grens van den levator; om dien te vinden kan men ook trekken aan de draden bij de kolporraphia post. door de spier gehaald, vervolgens hecht hij de spierranden. In het hierover ontstane debat geeft hij Routier toe, dat bij oude vrouwen de spieren moeilijk te vinden zijn en dikwijls zoo geatrofieerd zijn, dat de draden niet houden en dus in dit geval deze methode waardeloos is.

Een geheel anderen weg bewandelen Parsons, Hai.ban en Pankow. De methoden der 2 laatsten zou men bijna onder de rubriek van de pessariabehandeling kunnen plaatsen.

In Februari 1899 beschreef J. Inglis Parsons in de » Lancet« (The British Gynaecological Journal) een nieuwe therapie voor den prolaps ; hij spoot n.1. van uit de vagina aan weerszijden in de ligamenta lata een oplossing van kinine om hierdoor den lymphestroom te versterken. Deze lymphestroom zou dan het ligamenta lat. meer weerstand geven, zoodat het den prolabeerenden uterus zou kunnen dragen. Hij heeft dit toegepast in 10 gevallen tot toen toe met het meeste succes bij een gemiddelden duur van 12 maanden.

Halban, zoo lezen we in het «Jahresbericht des Geb. u. Gyn.« 1900, spoot tusschen blaas en schede steriele vaseline in, om zoodoende een vast, niet

Sluiten