Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dwingende. Het laatstgenoemde zal zijn geldigheid behouden ondanks de woorden van het stuk.

In de laatste plaats wil ik nog eenige woorden wijden aan het geval, dat door een vergissing in het sehriftelijke stuk een bepaling kwam te staan, afwijkend van den werkelijken wil van partijen. Hier laat hetEngelsche recht, zij het ook op zeer beperkte schaal (zie Taylor II blz. 748/749), bewijs-van-buiten van de afwijkende bedoeling toe. Totdusver kent ons recht de mogelijkheid van herstel van een zoodanige fout niet, maar er wacht verbetering. Op dit punt is het Ontwerp op het bewijs zeer gelukkig uitgevallen. Art. 1915 ervan maakt het mogelijk aan te toonen, dat de werkelijke wil van partijen afwijkt van, of meerdere bizonderheden omvat dan de akte inhoudt. Hier is bedoeld de mogelijkheid te wettigen, dat een vergissing der partijen hersteld wordt. Als beperking voegt het artikel er aan toe, dat dergelijk bewijs alleen is toegelaten, waar bestond een stellige afspraak in dien afwijkenden zin. Men ziet, ook het nieuwe bewijsrecht maakt op dit stuk inbreuk op de akte niet gemakkelijk. De afspraak moet „stellig" zijn; enkele nalatigheid, bv. achteloosheid in het doorlezen van de akte, zal niet genoegzaam zijn om aan de hoofdwerking van art. 1915 te ontsnappen. Het artikel is niet geschreven om de slordigheid te beschermen, maar alleen om den rechter gelegenheid te geven, rekening te houden met de werkelijke bedoeling van partijen, een onschuldige fout te herstellen, en niet op te gaan in de formeele waarheid.

Waar het Engelsche bewijsrecht zich streng toont, maakt het zich echter nooit schuldig aan noodelooze

Sluiten