Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

baarder is in vertraging van het proces dan deze, vooral in de groote steden, waar vele zaken voorkomen. Iedere instantie, ook in het eenvoudigste proces, wordt daardoor allicht een half jaar of meer verlengd, en indien er incidenten voorkomen, wordt de nadeelige inyloed op de afdoening der zaak verdubbeld, soms verdrie- of vervierdubbeld. Immers het maandenlange tijdverlies bij ieder geschil, waarvoor dag van pleiten gevraagd wordt, zou men nog aan den hardnekkigsten obstructionist het goofd kunnen bieden, maar de gedwongen stilstand, dien de termijn voor de pleidooien oplevert, is wel in staat tot moedeloosheid te leiden."

Nu is er wel een middel om obstructionisme in dezen zin te fnuiken, nl. dit: de rechter geeft terstond gelegenheid tot pleiten — een methode die werkelijk in de praktijk toepassing heeft gevonden —, maar zal menig rechter niet voor dit remedie, als al te kras, terugdeinzen ?

Vergelijken wij nu eens de Engelsche pleidooien met de Nederlandsche. Bekijken wij in de eerste plaats eens onze pleidooien na de vier inleidende conclusies. Deze zullen zich in 't bizonder bezig houden met rcchtsbeschouwingen en het nader aangeven en ontvouwen van de feiten. In deze pleidooien zijn partijen beter in staat meer bizonderheden te geven Ook kan de rechter dan verdere inlichtingen ver zoeken.

In deze pleidooien schuilt m. i. de goede kiem, die tot ontwikkeling moet worden gebracht. Allereersl dienen zij, nog meer dan thans het geval is, gebezigd t( worden tot ontvouwing der feitelijke en juridische mé

Sluiten