Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

naakten voet op den kop van de slang en vermorzelt hem: maar de tand dringt in zijn verzenen.

Jezus werd gestraft.

Doch nu moeten wij bij straf niet denken aan iets willekeurigs, aan iets, dat kan worden veranderd of ook weggelaten; doet men dit, dan verbindt men met haar steeds eene gedachte van toorn, en ziet men het offer van Christus aan als eene scherpzinnige berekening, als een stelsel.

Wij hebben goed te bedenken, wat wij moeten verstaan onder het begrip „wet."

„Law is the Being of God." Onwederstaanbaar vervolgt zij haar verheven gang, zoodat ieder wordt vernietigd, die eene wet in haren eeuwigen loop weerstaat. Doch erkent men deze gedachte als waar, dan verdwijnt ook van het offer geheel en al het denkbeeld van bloedige wraak. Immers het is onmogelijk om die wet, volgens welke straf verbonden is aan overtreding, te verkrachten, zonder, dat de mensch valt, hetzij gebukt onder den last van den vloek, hetzij met zegen beladen. Want tweeërlei is mogelijk, als men eene wet overtreedt: het gevolg kan zijn een straf, die verbonden is met eene niet gewilde overtreding, of wel, de kastijding, die voortspruit uit bewuste ongehoorzaamheid. De eerste noemen wij - in tegenstelling met werkelijke toegerekende schuld, wat dus wil zeggen, dat iemand behandeld wordt, alsof hij schuldig is. Dit was het geval bij Christus, daar hij in aanraking kwam met de zonde der wereld, en hiervoor noodzakelijk moest boeten. «He approached the whirling wheel, and was torn in pieces."

In de tweede plaats leed hij door de zonde van allen.

Het schijnt wel zeer onnatuurlijk te zeggen, dat Christus het offer was voor de zonde van de geheele wereld.

Immers wij verraadden hem niet als Judas, verloochenden hem niet als Petrus, gaven hem niet over aan den dood als Pilatus; wij bespiedden hem niet als de Phariseërs, misleidden hem niet als de Sadduceërs. Door welke drogredenen ter wereld kunnen wij dan betrokken worden in hunne schuld ? als medeplichtigen beschouwd

Sluiten