Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

100 c.M.3 getitreerd barietwater was. (De sterkte van het barietwater was bij alle proeven + 0,3 N, maar is eenvoudigheidshalve overal tot 0,1 N omgerekend). De slang was door middel van een schroefklem afgesloten. Nu werd de punt van de buis afgebroken in de slang en voorzichtig de schroef van de klem opengedraaid, eveneens de kraan van de scheitrechter. Hierdoor vloeide 't barietwater langzaam in de buis en werd 't eerste gas geabsorbeerd. De buis kon nu uit het vacuumglas worden genomen en de rest van 't barietwater sneller toevloeien. Werd soms de druk in de buis iets te groot, dan was voorzichtige indompeling in 't koelmengsel voldoende om de reactie geleidelijk te doen verloopen. Wanneer alle vloeistof in de buis was, werd de klem gesloten en de scheitrechter verwijderd. De stop werd alleen van de scheitrechter afgenomen, wanneer de druk boven de vloeistof in de buis gelijk werd aan die boven het barietwater maar kleiner was dan één atmospheer. Gas ontsnapte zoodoende niet en de inhoud van de scheitrechter kon gemakkelijk op CO worden onderzocht, nadat deze luchtledig was gepompt en door opening van de kraan het gas uit de buis in de scheitrechter was gelaten.

Steeds vormde (ook bij latere proeven met bromoform en chloralhydraat) zich een ijsklomp, die echter niet hinderlijk was. Wanneer deze gesmolten was, 't geen onder herhaald schudden geschiedde, om eene homogene massa te krijgen werd de verkregen vloeistof of direct totaal met zuur getitreerd om de verbruikte loog te bepalen of gefiltreerd door een droog filter. Op het filter

Sluiten