Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zogen buis bleken een spanning te bezitten grooter dan een atmospheer '); qualitatief werd er in aangetoond behalve onveranderd chloralhydraat, weinig CO,.; CO en een polymeer van chloral, dat onoplosbaar was in water.

De inhoud van de oorspronkelijk luchtledige buis is gevoerd door een serie apparaten, die achtereenvolgens bevatten:

a. water, voor 't opnemen van H Cl;

b. geconcentreerd zwavelzuur, voor droging en terughouden van chloralhydraat en polymeerdampen; daar de buis was afgekoeld in een mengsel van aceton en vast koolzuur, en gedurende het doorvoeren van droge koolzure vrije lucht steeds afgekoeld bleef, zal spanning van beide vaste stoffen niet veel te beduiden gehad hebben;

c. kalioplossing, voor het binden van CO»;

(/. calciumchloride, voor het vasthouden van water; e. een oven met sterk verhit koperoxyd, voor oxydatie van koolstofverbindingen; en minder sterk verhit elementair zilver, voor het vasthouden van Cl, wanneer dit uit de koolstofverbinding door oxydatie mocht ontstaan; ƒ. calciumchloride, voor 't tegenhouden van water, bij

de verbranding gevormd;

g. kalioplossing, voor het binden van bij de verbranding

gevormd CO..;

//. calciumchloride, voor controle;

/. natronkalk, om CO., en waterdamp uit de lucht te weren.

Het water sub a absorbeerde zoo snel het chloor-

') ln alle chloralhydraatbuizen was na de expositie spanning ontstaan.

Sluiten