Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

door eenen bestuurder eeue handeling wordt verricht tegen den uitdrukkelijk verklaarden wil van den medebestuurder, dan kan toch de collectieve benaming „bestuur' moeilijk bewerken, dat ieder bestuurslid van die bestuursdaad de gevolgen draagt.

De bestuurder kan zich dan disculpeeren, indien hij aantoont medewerking geweigerd te hebben en maatregelen te hebben genomen, waaruit zijn protest onmiskenbaar blijkt *).

Mij dunkt, dat de zes verdere genoemde gevallen uit zichzelve de beslissing geven. Ten opzichte van het in de zevende plaats veronderstelde, zij nog opgemerkt, dat het verzuim van allen, hen ook allen aansprakelijk stelt; en dat, wanneer door het bestuur als college aan eene verplichting moet voldaan worden, de weigering van meerderen niet ook op rekening kan gesteld worden van hen, die hunne willigheid kenbaar maakten.

Terwijl de bestaande wet in art. 45 de hoofdelijkheid eischt alleen bij eene schadetoebrengendc \v e t s- of statutenovertreding, sluit het Ontwerp 1890 zich hierbij aan in art. 98 al. 2. (Eveneens Ontwerp 1870 in art. 27). Moet die hoofdelijkheid ongewenscht streng geacht worden, wanneer bestuurders zich, zonder tegen de wet of de statuten gehandeld te hebben, tegenover de vennootschap schadeplichtig gemaakt hebben ?

Men zal, waar ik op voorafgaande bladzijden gewag maakte van de omstandigheid, dat niet alle bestuurs-

11 Italië art. 149; België art. 57, al. 2; Hongarije ait. 191.

Sluiten