Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

subjectieve deel van de handeling, laat zich niet door schuld van een ander opheffen. Slechts persoonlijke omstandigheden van den dader kunnen hem ontoerekeningsvatbaar verklaren. Een gedraging van een derde kan dit niet a posteriori bepalen. Deze staat toch niet gelijk met jeugdigen leeftijd, psychischen drang, of andere gronden, die de toerekeningsvatbaarheid uitsluiten. Wanneer de schuld van den benadeelde ook de aansprakelijkheid van den benadeeler moge opheffen, kan men het bestaan van verantwoordelijkheid bij den laatsten toch niet loochenen.

Compenseering van culpa, ophetiing van schuld tengevolge van compensatie is dus onmooglijk.

Men vindt echter in den vijfden jaargang van Jhering's Jahrbücher van Demelius, hoogleeraar in het llomeinsche Recht te Krakau, een opstel „Ueber Kompensation der Kulpa", waarin een poging gedaan wordt de compensatie van schuld te redden, waarin de vereffening van schuld, althans bij contractueele verhoudingen, als volgt, wordt verklaard. Bij deze verhoudingen, meent Demelius, vordert de goede trouw, dat door ieder der partijen met de uiterste zorg vermeden worde alles, waardoor de verbintenis voor de andere partij schade^ kan brengen. Zoodra nu een hunner verplicht is wegens niet nakoming der verbintenis aan de andere partij schadevergoeding te geven, behoort de schuldeischer alles na te laten, waardoor de schade onnoodig vergroot wordt. Wendt nu de crediteur niet de volle zorg aan, die de natuur der verhouding eischt, dan wordt hij, wijl hij en voor zooverre hij de schade heeft vergroot, op zijn beurt tot vergoeding verplicht. Hij moet dan aan den schuldenaar vergoeden, wat deze

Sluiten