Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geraden" en toen de oude heer later hoorde, hoe weinig talrijk de partij was geweest, betreurde hij zijn thuisblijven niet.

Onder de kennissen zijner ouders, de vrienden van Mama, gelijk hij hen liever noemde, had Frans altijd den naam gehad van een knappen jongen en zelfs van een bijzonderen jongen. Maar nu en dan had dat bijzondere toch den zin van vreemd en overspannen ge2 kregen. 'Enkele dames herinnerden zich, hoe hij als kind, zonder kameraadjes, in de kamer een rijtuig bouwde van stoelen en dan zóózeer verdiept kon wezen in dit spel, dat niemands aanwezigheid hem afleidde, totdat zijn moeder hem tot spreken dwong en hij met een blos op de wangen verhaalde van sledevaarten over de sneeuw en gevaarlijke reizen door verre berglanden. Ook had men verteld, dat hij als heelkleine jongen 's avonds in zijn bedje het uitsnikte, wanneer men beneden op de piano speelde en er was bij gezegd, dat juist eenvoudige deuntjes, als bijvoorbeeld het Carnaval de Venise, den grootsten invloed op hem hadden. Dan was er gesproken van dwaas-ernstige rijmpjes, welke hij, zeven, acht jaar oud, nu en dan maakte en dagen aaneen prevelde, en vooral had het verhaal succes gehad, door de moeder zelve gedaan, dat Frans eens, toen er gesproken werd van een nieuwopgestanen valschen profeet uit het noorden van Italië, met stralende oogen gezegd zou hebben, dat hij ook

Sluiten